Αυτοκτονίες και …νούμερα

Εκείνοι που για τις αυτοκτονίες εστιάζουν και παραμένουν στα νούμερα, και μάλιστα με μικρόνοες μικροκομματικές λογικές μικροαπατεώνα παραγοντίσκου, αυτο-υποβιβάζονται σε «νούμερα».

 

 

 

 

 

Αυτοκτονίες και …νούμερα

 

Πριν από μερικές μέρες, ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης «ανακρίθηκε» σε τηλεοπτική εκπομπή (Α’ μέρος, Β’ μέρος), από εκπροσώπους φορέων του Τομέα Υγείας, για θέματα λειτουργίας του, με ερωτήματα που στην πλειοψηφία τους τέθηκαν (προς μεγάλη μου απογοήτευση) με συντεχνιακή ή / και μικροκομματική λογική.

 

Με ιώβεια υπομονή περίμενα μέχρι το 1:02:55 του Β’ μέρους της εκπομπής, οπότε επιτέλους τέθηκε ένα ερώτημα στον Υπουργό, για την θέση του σχετικά με τις αυτοκτονίες στη χώρα μας.

 

Με μεγάλη μου κατάπληξη, που γρήγορα έγινε οργή, άκουσα τον Υπουργό ν’ απαντά κυνικά και αγνοώντας την αγωνία του ψυχιάτρου που του έθετε το ερώτημα, ότι «το 2012 είχαμε λιγότερες αυτοκτονίες από το 2011… δεν φταίει η κρίση… η Ελλάδα στατιστικά είναι τελευταία στην Ευρώπη» (σαν το πρόβλημα να ήταν η σειρά στη λίστα).

 

Σε επιμονή του ερωτώντος ιατρού για απάντηση στην ουσία του προβλήματος, είπε ότι «έχουμε αυτοκτονίες, τι να κάνουμε…» και τελικά προσέθεσε υπεκφεύγοντας, ασθμαίνων και χάνοντας την ψυχραιμία του, ότι είχε παραγγείλει σχετική επιστημονική έρευνα, που θα του παραδιδόταν εντός εβδομάδος. Δεν εξήγησε όμως πως ήταν βέβαιος εκ των προτέρων ότι η έρευνα θα τον δικαίωνε.

 

Παραμερίζοντας με μεγάλη προσπάθεια την οργή μου και ανακτώντας την ψυχραιμία μου, όσο μπορούσα, είπα να κινηθώ για λίγο με τη «λογική» του Υπουργού και να ψάξω για αριθμητικά στοιχεία που να την τροφοδοτούν.

 

Ερευνώντας λοιπόν στο διαδίκτυο, βρήκα τα συμπεράσματα της πλέον πρόσφατης (ολοκληρώθηκε τον Σεπ 2013) έρευνας και μελέτης από ομάδα επιστημόνων της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας (μπορείτε να τα δείτε εδώ). Από την απλή ανάγνωσή τους προκύπτει ότι:

 

  • Ο Υπουργός απέκρυψε την παραπάνω μελέτη (προσωπικά αποκλείω να μην την γνώριζε, αφού ήταν πολύ πρόσφατη και από επίσημο κρατικό φορέα), έστω και αν στηρίζεται σε δεδομένα που συλλέχθηκαν μέχρι τέλους του 2011, αφού από τότε οι συνθήκες καλλιέργειας του φαινομένου έχουν δραματικά επιδεινωθεί.

 

  • Ο Υπουργός απέκρυψε ότι ακόμη και από αυτά τα ανεπαρκέστατα δεδομένα προκύπτει μία μεγάλη άνοδος των αυτοκτονιών κατά 44% την περίοδο 2007-2011 με ιδιαίτερα ανησυχητικό άλμα 26,52% μεταξύ 2010-2011.

 

  • Ο Υπουργός απέκρυψε τα συμπεράσματα της ανάλυσης των στοιχείων από τους ειδικούς (στατιστικοί, ψυχολόγοι), που με επιστημονική τεκμηρίωση εκτιμούν ότι η κρίση είναι η βασική αιτία του φαινομένου (ακόμη μία ανάλυση μπορείτε να δείτε  εδώ).

 

  • Ο Υπουργός απέκρυψε τα στοιχεία από την λειτουργία της Γραμμής Παρέμβασης για την Αυτοκτονία 1018 (γνωρίζει άραγε την ύπαρξή της, πόση σημασία να δίνει;) και τις εκτιμήσεις των ειδικών από την επεξεργασία τους, που μόνο ανησυχία για περαιτέρω ένταση του φαινομένου προκαλούν (μπορείτε να τα δείτε εδώ).

 

  • Ο Υπουργός απέκρυψε τις εκτιμήσεις των ειδικών ότι στην πραγματικότητα οι αυτοκτονίες είναι πολύ περισσότερες αυτών που καταγράφονται, ενώ δεν υπάρχουν καθόλου στοιχεία για τις μη θανατηφόρες απόπειρες, οι οποίες εκτιμάται ότι είναι 15 – 20 φορές περισσότερες των καταγεγραμμένων αυτοκτονιών.

 

  • Ο Υπουργός…

 

Άντεξα μέχρι εκεί την προσβολή της νοημοσύνης μου !!!

 

Υποτίθεται ότι ο άνθρωπος είναι κάτι πολύ περισσότερο από μία αριθμητική μονάδα, αφού εκτός από υλική οντότητα με αντίστοιχες ανάγκες έχει και έλλογη πνευματική υπόσταση με πληθώρα αναγκών, που συγκλίνουν στον αυτοσεβασμό και στην αξιοπρέπειά του.

 

Κατ’ επέκταση, υποτίθεται ότι μία κοινωνία ανθρώπων είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα αριθμητικό σύνολο, που αντιμετωπίζεται με στεγνή μαθηματική λογική.

 

Πολύ περισσότερο, υποτίθεται ότι αυτοί που ηγούνται ενός κοινωνικού (και όχι μαθηματικού) συνόλου είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένοι πάνω σε αυτή την διαφορά. Αν δεν είναι αυτός ο λόγος που επεδίωξαν την εκλογή τους στα ηγετικά αξιώματα του κοινωνικού συνόλου, τότε εξυπηρετούν πρώτιστα οτιδήποτε άλλο, εκτός από αυτή την θεμελιώδη διαφορά μεταξύ ενός οποιουδήποτε αριθμητικού μεγέθους και ενός ανθρώπου, που είναι ο αυτοσεβασμός και η αξιοπρέπειά του.

 

Σ’ αυτή την περίπτωση οι ίδιοι, εφόσον εστιάζουν και παραμένουν στα νούμερα, και μάλιστα με μικρόνοες μικροκομματικές λογικές μικροαπατεώνα παραγοντίσκου, αυτο-υποβιβάζονται σε «νούμερα».

 

Και σε κάθε περίπτωση είναι επικίνδυνοι και αποβλητέοι…

 

 

Ευστράτιος Ουζούνογλου

Ταξίαρχος ε.α.

 

 

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ ΤΟΥ

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...

Αφήστε μια απάντηση