Εκδρομή στην Πόλη – Οκτ 2010

 

Στιγμιότυπα, φωτογραφίες και σχόλια από την  εκδρομή-προσκύνημα που πραγματοποίησε ο Σύνδεσμός μας από 1 μέχρι 5 Οκτωβρίου 2010 στη βασιλίδα των πόλεων, την Κωνσταντινούπολη.

 

 

 

 

 

 

 

Το ταξίδι έγινε οδικά με πολυτελές και άνετο λεωφορείο και άψογη συμπεριφορά και εξυπηρέτηση από το προσωπικό του τουριστικού γραφείου.

Χρειαστήκαμε μία ολόκληρη ημέρα για να φτάσουμε στην Πόλη και άλλη μία για να επιστρέψουμε στην Αθήνα.

Άξιζε όμως … και με το παραπάνω !!!

Οι τρείς ημέρες που απέμεναν για περιήγηση ήταν αρκετές για να μας μείνει το ταξίδι αξέχαστο. Ήταν μέρες κουραστικές, αλλά μεστές από παραστάσεις, συναισθήματα και προβληματισμούς.

 


1η ημέρα περιήγησης – Σάββατο 2 Οκτ 2010

 

Ξεκινήσαμε από το «φτωχικό καταφύγιο» των τελευταίων σουλτάνων, το περιβόητο ανάκτορο «Ντολμά Μπαχτσέ». Είναι ένα έργο τέχνης, όμως προβληματίζεται κανείς για την αντίθεση μεταξύ της κραυγαλέας και προκλητικής πολυτέλειας που το διακρίνει και του γεγονότος ότι κατασκευάσθηκε με δάνεια, ενώ ο εξαθλιωμένος λαός λιμοκτονούσε. Ίσως αυτή η αντίθεση να αποτέλεσε ένα από τα κίνητρα για την επανάσταση των νεοτούρκων του Κεμάλ Ατατούρκ.

 

Άποψη από εναέρια λήψη

 

Κεντρική πύλη
Χαρακτηριστικό τμήμα των κήπων του ανακτόρου
Κεντρική αίθουσα
Το επίσημο κλιμακοστάσιο προς τον όροφο
Ένα από τα πολλά σαλόνια – καθιστικά
Δείγμα από τους εντυπωσιακούς διάκοσμους των οροφών

 

Ακολούθησε προσκύνημα στη Μονή της Χώρας με τα απαράμιλλα ψηφιδωτά της και κατόπιν στην Παναγία των Βλαχερνών, όπου το 625 πρωτοψάλθηκε το «Τη Υπερμάχω». Με ιδιαίτερη συγκίνηση το ψάλαμε κι εμείς και συνεχίσαμε για τη Μονή της Ζωοδόχου Πηγής στου Μπαλουκλή, με τους τάφους των Πατριαρχών.

 

Μικρό δείγμα από τα υπέροχα ψηφιδωτά της Μονής της Χώρας
Προσκυνώντας στο λιτό ναό της Παναγίας των Βλαχερνών
Μερικά από τα ελάχιστα θρησκευτικά μας κειμήλια που έχουν περισωθεί
Το αγίασμα της Ζωοδόχου Πηγής
Στους τάφους των Πατριαρχών

 

Είχε πια μεσημεριάσει και καταλήξαμε στον σταθμό του ιστορικού «Οριάν Εξπρές» για μεσημεριανό γεύμα.

 

 

 

 

Μετά το γεύμα επισκεφθήκαμε το Πατριαρχείο στο Φανάρι και είχαμε την ευτυχή ευκαιρία να «βιώσουμε» στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου την Ακολουθία του Εσπερινού, χοροστατούσης της Αυτού Θειοτάτης Παναγιότητος του Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως και Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου.

 

Περίβολος του Πατριαρχείου αμέσως μετά την είσοδο
Ο Πατριαρχικός Ναός του Αγίου Γεωργίου
Η Α.Θ.Π. Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως και Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος

 

 

Ο Παναγιότατος δέχθηκε πλακέτα με το έμβλημα του Συνδέσμου μας, που του προσέφερε ο Πρόεδρος, σε ανάμνηση της επίσκεψής μας στο Πατριαρχείο, και κατόπιν δέχθηκε να φωτογραφηθεί μαζί μας.

 

 


 

 

Η μέρα έκλεισε με ελεύθερο πρόγραμμα. Κάποιοι εκμεταλλεύθηκαν την ευκαιρία για έναν περίπατο στην πολύβουη λεωφόρο του Πέραν, που δεν κοιμάται ποτέ και που κάποτε ήταν πεδίο επιχειρηματικής δράσης της ακμάζουσας ελληνικής κοινότητας. Άλλοι προτίμησαν νυχτερινή διασκέδαση σε επιλεγμένο νυκτερινό κέντρο, με χορούς οριεντάλ, αλλά και με ελληνικά τραγούδια.

 

 

 

2η ημέρα περιήγησης – Κυριακή 3 Οκτ 2010

 

Ξεκινήσαμε από τον Ιππόδρομο, από τον οποίο σώζεται η στήλη του.

 

 

 

Συνεχίσαμε στο εντυπωσιακό Τέμενος του Σουλτάνου Αχμέτ, το γνωστό ως «Μπλέ Τζαμί», που μιμείται την αρχιτεκτονική της Αγίας Σοφίας σε μία προσπάθεια κατασκευής ενός μουσουλμανικού τεμένους μεγαλύτερου από τον τότε μεγαλύτερο ναό του Χριστιανισμού. Προσπάθεια που τελικά απέτυχε.

 

Δείγμα από τον διάκοσμο των εσωτερικών τοίχων του τζαμιού

 

 

Κατόπιν επισκεφθήκαμε την Αγία Σοφία, όπου νοιώσαμε τον χρόνο να σταματά κι ένα ακαθόριστο ρίγος να μας διαπερνά.

 

 

Περιμένοντας στην είσοδο τη σειρά μας …

 

 

Νοιώθαμε να ζούμε μέσα στην Ιστορία και τα συναισθήματα ήταν ανάμικτα και έντονα. Δέος μπροστά στη μεγαλοπρέπεια, νοσταλγία για τα «περασμένα μεγαλεία, που διηγώντας τα να κλαίς», οργή για την βεβήλωση των ιερών και οσίων μας, ανησυχία και προβληματισμός για το μέλλον … και ένα τεράστιο «Γιατί ;».

 

 

Το μόνο εμφανές ψηφιδωτό σε τρούλο του Ναού : Η Πλατυτέρα των ουρανών στο θόλο του ιερού.

 

 

Ακολούθησε επίσκεψη στη βασιλική δεξαμενή με την αξιοθαύμαστη κατασκευή και τον περίτεχνο διάκοσμο, για να καταλήξουνε τελικά στα ιστορικά ανάκτορα των Οθωμανών, το Τοπ Καπί.

 

 

Κίονας της δεξαμενής στηριγμένος σε ανεστραμένο κεφάλι μέδουσας, σε ένδειξη ανατροπής της ειδωλολατρίας.
Το ιστορικό ανάκτορο των Οθωμανών Σουλτάνων, το Τοπ Καπί.
Η κεντρική πύλη της περιβόλου
Η είσοδος στο ανάκτορο
Τμήμα από τους κήπους
Η αίθουσα του θρόνου
Δείγμα από τους θησαυρούς των σουλτάνων.

 

Οι περιηγήσεις της ημέρας έκλεισαν με μία μικρή κρουαζιέρα στο Βόσπορο και με ένα απολαυστικό γεύμα σε παραλιακή ψαροταβέρνα κοντά στην έξοδό του προς τον Εύξεινο Πόντο.

 

Ψαρεύοντας στο Βόσπορο
Η έξοδος προς τον Εύξεινο Πόντο

 

 

3η ημέρα περιήγησης – Δευτέρα 4 Οκτ 2010

 

Η μέρα ήταν αφιερωμένη στα Πριγκηπόνησα, όπου τα αυτοκίνητα δεν επιτρέπονται.

Ξεκινήσαμε νωρίς το πρωί με το καραβάκι, όπου σύντομα διαπιστώσαμε ότι τα καραβάκια στο Βόσπορο οδηγούνται όπως και τα αυτοκίνητα στους δρόμους της Πόλης, δηλ. άναρχα και … όποιος επιζήσει !!!

Μετά από ταξίδι 1 ½ ώρας περίπου και 2-3 ενδιαφέρουσες στάσεις φθάσαμε στη Χάλκη.

 

Γραφικά αμαξάκια μας ανέβασαν στη Θεολογική Σχολή.

Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης από ψηλά.

 

Στην είσοδο της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης


Περπατήσαμε στους διαδρόμους της, καθήσαμε στα θρανία των αιθουσών της και το περιβάλλον με τις μυρωδιές του μας ξύπνησε μνήμες νοσταλγικές των παιδικών μαθητικών μας χρόνων. Θα ηχήσουν άραγε κάποτε και πάλι φωνές παιδιών εκεί ;

 

 

 

Μετά την ξενάγησή μας στη Σχολή, προσκυνήσαμε στο Καθολικό της Μονής, στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος.

 

 

 

 

Από την Χάλκη ξαναπήραμε το καραβάκι και καταλήξαμε στην Πρίγκηπο, όπου γευματίσαμε.

Μετά από μία «χωνευτική» βόλτα στην παραλία του νησιού και ένα αρωματικό τσάϊ, μας περίμενε το καραβάκι της επιστροφής.

Μόλις ξαναπατήσαμε την ευρωπαϊκή πλευρά της Πόλης μας περίμενε το λεωφορείο μας για να μας οδηγήσει στη μεγάλη Σκεπαστή Αγορά, για να κάνουν όσοι ήθελαν τα ψώνια τους, πριν την αναχώρησή μας την άλλη μέρα το πρωί. Αρκετές από τις κυρίες, μόλις είδαν την πληθώρα των καταστημάτων και την ποικιλία των ειδών και των τιμών, κάτι ψέλισαν για παράταση της εκδρομής. Φυσικά, το αίτημα απερρίφθη ασμένως από την ανδρική πλειονότητα για ευνόητους λόγους.

Ήταν ένα ταξίδι μεστό εμπειριών και προβληματισμών, που το απολαύσαμε όλοι μαζί, χάρη κυρίως στην άψογη οργάνωσή του από τους συμμαθητές μας, που είχαν αναλάβει το βάρος και που δικαιούνται επάξια τις ευχαριστίες μας.

 

Κι επειδή ο πολιτισμός κρατά ζωντανές τις αναμνήσεις, ας συνδέσουμε το ταξίδι αυτό μ’ ένα όμορφο τραγούδι :

 

Σταμάτης Σπανουδάκης – Θά έρθεις σαν αστραπή

http://www.youtube.com/watch?v=ElYEKMJLItk&feature=player_embedded#!

 

Και σ’ άλλα με υγεία … !!!

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...

Αφήστε μια απάντηση