Επίσκεψη στο νέο μουσείο της Ακρόπολης – Δεκ 2009

Εντυπώσεις από την επίσκεψη στο νέο μουσείο της Ακρόπολης, που οργάνωσε ο Σύνδεσμος για τα μέλη του και τις οικογένειές τους.

 

Το Σάββατο 12 Δεκ 2009 πραγματοποιήθηκε στο νέο μουσείο της Ακρόπολης, όπως είχε προγραμματισθεί και αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας, επίσκεψη μελών του Συνδέσμου μας. Στην εκδήλωση αυτή συμμετείχαν εξήντα (60) συμμαθητές και μέλη των οικογενειών τους.

 

 

Οι εντυπώσεις, που κατά γενική ομολογία ήταν άριστες, άρχισαν να καλλιεργούνται πριν ακόμη και από την είσοδό μας στον εκθεσιακό χώρο, με την αρχική παρουσίαση τμήματος του αρχαίου οικισμού, που αποκαλύφθηκε κατά την θεμελίωση του μουσείου. Αρκετά από τα τμήματα του οικισμού αυτού, που βρίσκονταν κάτω από το μουσείο, ήταν ορατά και έκθετα μέσα από τα διαφανή δάπεδα του ισογείου. Ο χρόνος είχε ήδη αρχίσει να γυρίζει πίσω…

 

 

Η είσοδος στον χώρο των εκθεμάτων ήταν εντυπωσιακή και οι δύο πήλινες Άπτερες Νίκες που μας υποδέχθηκαν εκεί ήταν οι καλύτεροι υποδοχείς.

 

 

Αμέσως μετά παρουσιάζονταν ενδιαφέροντα αντικείμενα καθημερινής χρήσης, που έδιναν σημαντικές πληροφορίες για τον τρόπο ζωής των αρχαίων Αθηναίων.

 

 

Στη συνέχεια, μέσα από μελανόμορφες και ερυθρόμορφες παραστάσεις αγγείων άρχισαν να ξεπηδούν θρύλοι για μάχες επικές με θεούς και ημίθεους, με τιτάνες, ήρωες και άλλες μυθικές μορφές.

Και οι αφηγήσεις αυτές θα συνεχίζονταν με αφηγητές ανάγλυφες παραστάσεις και συνθέσεις γλυπτών.

 

Προχωρώντας, φθάσαμε στην αίθουσα των αγαλμάτων. Ο μοναδικός τρόπος έκθεσής τους, που μας επέτρεπε να κυκλοφορούμε ανάμεσά τους, μας έκανε να νοιώθουμε ένα πρωτόγνωρο, αλλά ευχάριστο συναίσθημα … κάτι σαν να ήταν μαζί μας μία συντροφιά …

 

Και είναι όλα ασύλληπτης ομορφιάς και τέχνης …!!!

 

 

Και μετά συναντήσαμε τις πιο αγαπημένες κόρες, τις Καρυάτιδες.

 

 

Είναι πανέμορφες, όπως και να τις δει κανείς …!!!

 

 

Έμοιαζαν θλιμμένες για την κλεμμένη αδελφή τους, που η θέσης της δίπλα τους είναι κενή και περιμένει τον γυρισμό της. Και καθώς τις αποχαιρετούσαμε (με δυσκολία, είναι η αλήθεια), νοιώσαμε να μοιραζόμαστε μαζί τους αυτό το συναίσθημα …

 

 

Συνεχίζοντας, βρεθήκαμε τελικά στην αίθουσα των μαρμάρων του Παρθενώνα. Δεν ξέραμε πού να πρωτογυρίσουμε το κεφάλι … Χαθήκαμε μέσα στο μεγαλείο τους !

 

 

Τα τμήματα των αετωμάτων και της ζωφόρου προκαλούσαν τη φαντασία μας να συνθέσει την αρχική τους μορφή, ενώ τα γύψινα προπλάσματα και τα κενά δίπλα τους καλούσαν πίσω τα κλεμμένα πρωτότυπά τους.

 

 

 

Ήταν μία εκδήλωση που μας αναβάπτισε στα νάματα του πολιτισμού μας και πρόσφερε σε όλους μας ένα πλούτο συναισθημάτων : χαρά που ξαναβρεθήκαμε μεταξύ μας, υπερηφάνεια για την ελληνικότητά μας και για τις προσωπικές μας ιστορίες που υπηρέτησαν αυτή την ελληνικότητα, θλίψη και προβληματισμό για την σημερινή μας υστέρηση απέναντι σε τέτοια πολιτισμική κληρονομιά, πίκρα και οργή για την κλοπή και καπήλευση της κληρονομιάς αυτής.

 

 

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...

Αφήστε μια απάντηση